بخش های اصلی

صفحه اصلی درباره ما پيامبر و اهل بيت بانک مقالات بانک کتب پرسش ها اخبار مجمع اخبار جهان تشيع آثار علمی فرهنگی گالری گالری تصاویر گالری صوت گالری فیلم لينکستان يادداشت روز عضويت در خبرنامه تماس با ما

بر باد رفتن دلار سعودی شکست انتخابات عراق و نوری مالک شیعه

عربستانی می خواهد توقف فوری امارات شیعه های امارات خبر دادند موج گرایش به مسیحیت در

دختر هفتده اهل تونس به داعش  علیه شیعه پیوست

تجمع زنان شيعه در دفاع از دو شهيد

تدریس عقاید دیگران در کنار اسلام شیعی

در استان نینوای عراق آیت‌الله سیستانی بیانیه تحولات اخیر پس شیعه

نمايندگان مجلس کويت حمايت مالي  از داعش ضد شیعه

يک روحاني خانه سني در عراق  آتش زدن

لطفا تا بارگزاری کامل اطلاعات شکیبا باشید.
به پایگاه اینترنتی مجمع جهانی شیعه شناسی خوش امدید.                  برای استفاده مناسب و کامل از همه امکانات سایت لطفا با مرورگرهای موزیلا فایرفاکس یا گوگل کروم وارد شوید.                      

کد امنيتی:

  
X

با عضویت در خبرنامه به صورت اتوماتیک آخرین مطالب سایت برای شما ارسال می شود

تصوير فيلم صوت

آرشيو
آرشيو
آرشيو
  • توجه به خدا توجه به خدا تقوا 1 تقوا 1 تقوا 2 تقوا 2
  • توبه حقیقی توبه حقیقی نفقه در دین نفقه در دین پاک نمودن قلب پاک نمودن قلب
  • استغفار استغفار اسباب گرفتاریها اسباب گرفتاریها اخلاص اخلاص
  • احترام به دیگران احترام به دیگران اثر طاعت و معاصی در هنگام مرگ اثر طاعت و معاصی در هنگام مرگ

به نظر شما داعش در عراق و سوریه بیشتر به دنبال محقق کردن چه اهدافی است؟

محمد العریفی از علمای وهابیت در عربستان که دارای طرفدارانی در کشور عربستان و کشورهای عربی است جدیدا صفحه ای فارسی در یکی از شبکه های اجتماعی به راه انداخته است که...ادامه

24 ربيع الثانی:

درگذشت آیت الله میرزا حبیب الله عسکری اشتهاردی (1373 هجری قمری)
---

درگذشت آیت الله میرزا حبیب الله عسکری اشتهاردی (1373 هجری قمری)
میرزا حبیب الله در سال 1310ه.ق در یك خانواده متوسط مذهبی و كشاورز در محله خیابان بزرگ اشتهارد چشم به جهان گشود.
حبیب الله وقتی به سن تحصیل علم رسید، او را به مكتب خانه فرستادند و پس از دوره مكتب، دروس ابتدایی حوزوی را فرا گرفت. او در طول حدود دو، سه سال دوره مقدمات را نزد مرحوم حاج ملا محمد حسین، معروف به آخوند بزرگ، آموخت.
علاقه آقا حبیب الله به ادامه تحصیلات حوزوی، باعث شد كه ایشان در جوانی به سوی نجف اشرف رهسپار شود. میرزا حبیب الله در حوزه نجف با علاقه فراوان نزد اساتید بزرگ به تحصیل دروس سطح و خارج مشغول شد. ورود وی به نجف اشرف در حدود سال 1325ه.ق بود و در آن وقت مراجع بزرگی همچون: آیت الله العظمی ملا محمد كاظم خراسانی، صاحب كفایة الاصول و آیت الله العظمی سید محمد كاظم یزدی، صاحب عروة الوثقی از زعما و اساتید برجسته و فرزانه حوزه علمیه نجف اشرف بودند.
میرزا حبیب الله، از درس خارج فقه و اصول دو استاد بزرگ حوزه علمیه نجف اشرف: آیت الله العظمی سید ابوالحسن اصفهانی، مرجع بزرگ تقلید و آیت الله شیخ الشریعه اصفهانی بهره فراوانی برد و بخش مهمی از تقریرات درس سیدابوالحسن را نوشت و از شاگردان برجسته و مستشكل درس ایشان بود.
چهار نفر از علما و مراجع نجف اشرف، به آقا میرزا حبیب الله اجازه اجتهاد دادند و یكی از آنها، آن اجازه اجتهادی است كه آیت الله العظمی سید ابوالحسن اصفهانی به میرزا حبیب الله در سنّ جوانی داده است.»
وی در آغاز اجازه اجتهاد، آیت الله اشتهاردی را به عنوان «عَلَمُ الأعلام، عُمدة العلماء الِظام، مَصْباحُ الظّلام» یاد می كند.
با رحلت میرزای بزرگ، بیم آن می رفت كه حوزه علمیه سامرا از رونق بیفتد. آیت الله شیخ محمد تقی شیرازی برای حفظ رونق حوزه، از مدرسان عالی مقام حوزه علمیه نجف اشرف، دعوت كرد به سامرّا هجرت كنند، جمعی از اساتید به این دعوت لبّیك گفتند و هجرت كردند و پس از رحلت شیخ محمد تقی شیرازی ، آیت الله سید ابوالحسن اصفهانی كه مرجع تقلید شیعیان شد، تأكید داشت كه حوزه علمیّه سامرا همچنان رونق یابد، از این روی از اساتید برجسته، از جمله آیت الله میرزا حبیب الله اشتهاردی دعوت كرد تا به عنوان مدرّس سطوح عالی و درس خارج به سامرّا هجرت كنند،میرزا حبیب الله نیز به عنوان احساس وظیفه در سال 1340ه. ق به سامرّا كوچ كرد و اندكی پس از ورود به سامرّا به عنوان یكی از مدرّسان عالی مقام حوزه سامرّا، شهرت یافت.
از شاگردان ایشان میتوان به آقایان:سید اسماعیل حسینی مرعشی، سید مرتضی عسكری، سید عبدالرضا شهرستانی، شیخ محمد مشهدی و سید شهاب الدین حسینی مرعشی نجفی اشاره کرد.
از ویژگی های اخلاقی میرزا حبیب الله نیز میتوان از عبادت و بندگی او، شیفته ولایت و عاشق خاندان رسالت بودنش، تواضع و ساده زیستی اش،صبر و شکرگزاری او  و عزّت نفس و مناعت طبع اش یاد کرد.
میرزا حبیب الله گرچه از مجتهدین و مدرسین والامقام بود، ولی از آن جا كه فرموده اند: «زكاة العلم نشره؛ زكات علم، نشر آن است.» در سال های آخر چند سال به دعوت اهالی محترم اشتهارد، در ماه رمضان به اشتهارد می آمد و در مسجد خیابان به اقامه جماعت و به وعظ و ارشاد می پرداخت.
ایشان در سفر آخر، به قم آمد و تصمیم گرفت در قم ساكن شود و در حوزه، علمیه قم به درس و بحث بپردازد اما حدود شش ماه از سكونتش نگذشته بود كه بیمار و بستری شد و درمان ها نیز مؤثر واقع نشدو سرانجام در بیست و چهارم ربیع الثانی 1373ه.ق جان به جان آفرین تقدیم کرد و پس از مراسم با شکوه تشییع و نماز در قبرستان شیخان قم به خاک سپرده شد.

       
کليه حقوق اين پايگاه متعلق به مجمع جهانی شيعه شناسی است. طراحی و پشتیبانی مهدی محمدی